രിസാലത്തു ആദാബി സുലൂക്കിൽ മുരീദ്: ഭാഗം: 9
ഹബീബ് അബ്ദുല്ലാഹിബ്നു അലവി അൽ ഹദ്ദാദ്(റ):
പരിഭാഷ: മഖ്ദൂമിശാഹ് അൻവാരി.
ആജ്ഞകൾ അനുഷ്ഠിക്കുകയും നിഷിദ്ധങ്ങൾ വെടിയുകയും ചെയ്തതിനു ശേഷം, അത്യുന്നതനായ അല്ലാഹുവിലേക്കുള്ള മാർഗ്ഗത്തിൽ (ത്വരീഖത്തിൽ) അവലംബിക്കപ്പെടേണ്ട ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട കാര്യം അല്ലാഹുവെക്കുറിച്ചുള്ള ദിക്റ് (സ്മരണ) പതിവാക്കലാണ്. അതിനാൽ അല്ലയോ മുരീദേ, എല്ലാ അവസ്ഥയിലും, എല്ലാ സമയത്തും, എല്ലാ സ്ഥലത്തും ഹൃദയം കൊണ്ടും നാവ് കൊണ്ടും നീ അത് മുറുകെ പിടിക്കുക.

ആജ്ഞകൾ അനുഷ്ഠിക്കുകയും നിഷിദ്ധങ്ങൾ വെടിയുകയും ചെയ്തതിനു ശേഷം, അത്യുന്നതനായ അല്ലാഹുവിലേക്കുള്ള മാർഗ്ഗത്തിൽ (ത്വരീഖത്തിൽ) അവലംബിക്കപ്പെടേണ്ട ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട കാര്യം അല്ലാഹുവെക്കുറിച്ചുള്ള ദിക്റ് (സ്മരണ) പതിവാക്കലാണ്. അതിനാൽ അല്ലയോ മുരീദേ, എല്ലാ അവസ്ഥയിലും, എല്ലാ സമയത്തും, എല്ലാ സ്ഥലത്തും ഹൃദയം കൊണ്ടും നാവ് കൊണ്ടും നീ അത് മുറുകെ പിടിക്കുക.
സകല ദിക്റുകളുടെയും അർത്ഥതലങ്ങളെയും അവയുടെ ആന്തരികവും ബാഹ്യവുമായ ഫലങ്ങളെയും ഒരുമിച്ചുകൂട്ടുന്ന ദിക്റ് ലാ ഇലാഹ ഇല്ലല്ലാഹ് (അല്ലാഹു അല്ലാതെ ആരാധ്യനില്ല) എന്ന വചനമാണ്. തുടക്കക്കാരോട് (അഹ്ലുൽ ബിദായ) പതിവാക്കാൻ കല്പിക്കപ്പെടുന്നതും, പരിപൂർണ്ണതയിലെത്തിയവർ (അഹ്ലുന്നിഹായ) മടങ്ങിച്ചെല്ലുന്നതുമായ ദിക്റ് ഇതുതന്നെയാണ്.
ആത്മീയ പാതയിലെ (ത്വരീഖത്തിലെ) രഹസ്യങ്ങളിൽ നിന്ന് അല്പമെങ്കിലും ആസ്വദിക്കുവാനും, പരമസത്യത്തിന്റെ (ഹഖീഖത്തിന്റെ) വിവിധ തലങ്ങളിൽ നിന്ന് എന്തെങ്കിലും വെളിപ്പെടുത്തപ്പെടാനും (മുകാശഫ) ആരെങ്കിലും ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, സന്നിഹിതമായ ഹൃദയത്തോടും, പൂർണ്ണമായ മര്യാദയോടും (അദബ്), സത്യസന്ധമായ മുന്നിട്ടിറങ്ങലോടും, അസാധാരണമായ ഏകാഗ്രതയോടും കൂടി അത്യുന്നതനായ അല്ലാഹുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള ദിക്റിൽ അവൻ നിരന്തരമായി മുഴുകട്ടെ.
കാരണം, ഈ ഗുണങ്ങളെല്ലാം ഒരാളിൽ ഒരുമിച്ചുകൂടിയാൽ, ഉന്നതമായ ആത്മീയ ലോകം (അൽ-മലക്കൂത്തുൽ അഅ്ലാ) അവന് വെളിപ്പെടുത്തപ്പെടാതിരിക്കില്ല; ഏറ്റവും പരിശുദ്ധമായ ലോകത്തിന്റെ യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളെ അവന്റെ ആത്മാവ് ദർശിക്കുകയും, അവന്റെ അന്തരംഗത്തിന്റെ കണ്ണ് ഏറ്റവും പാവനവും ഉന്നതവുമായ ദിവ്യസൗന്ദര്യത്തെ സാക്ഷാത്കരിക്കുകയും ചെയ്യാതിരിക്കില്ല.
അല്ലയോ മുരീദേ, നീ ചിന്ത (തഫക്കുർ) വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നവനാകുക. അത് മൂന്ന് വിഭാഗങ്ങളാണ്:
- ആകാശലോകത്തെയും ഭൂലോകത്തെയും അല്ലാഹുവിന്റെ അപാരമായ ശക്തിയുടെ വിസ്മയങ്ങളെയും സൃഷ്ടിവൈഭവങ്ങളെയും കുറിച്ചുള്ള ചിന്ത; ഇതിന്റെ ഫലം അല്ലാഹുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള യഥാർത്ഥ അറിവാണ് (മഅ്രിഫത്ത്).
- അല്ലാഹുവിന്റെ അനുഗ്രഹങ്ങളെയും ഔദാര്യങ്ങളെയും കുറിച്ചുള്ള ചിന്ത; ഇതിന്റെ ഫലം അല്ലാഹുവിനോടുള്ള സ്നേഹമാണ് (മഹബ്ബത്ത്).
- ഇഹലോകത്തെയും പരലോകത്തെയും, അവ രണ്ടിലുമുള്ള സൃഷ്ടികളുടെ അവസ്ഥകളെയും കുറിച്ചുള്ള ചിന്ത; ഇതിന്റെ പ്രയോജനം ഇഹലോകത്തിൽ നിന്ന് പിന്തിരിയലും പരലോകത്തിലേക്ക് മുന്നിട്ടിറങ്ങലുമാണ്.
ചിന്തയുടെ വഴികളെയും അതിന്റെ ഫലങ്ങളെയും കുറിച്ച് രിസാലത്തുൽ മുആവന (Risālat al-Mu‘āwana) എന്ന കൃതിയിൽ നാം അല്പം വിശദീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്; ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ അതിൽ നിന്ന് അന്വേഷിച്ചു കണ്ടെത്തട്ടെ.
തുടരും…



