തസ്കിയ്യത്തുന്നഫ്സ് അഥവാ അഹം ശുദ്ധീകരണം: 6
സൈനുദ്ദീൻ മന്ദലാംകുന്ന്.
ലൗകിക മോഹങ്ങളുടെ കൺകെട്ടുകളിൽ നിന്ന് ഹൃദയത്തെ മോചിപ്പിച്ച്, അല്ലാഹുവിലേക്കുള്ള ആത്മീയ പ്രയാണത്തിന് (സൂലൂക്) ഒരുങ്ങുന്ന ആത്മീയ പന്ഥാവിലെ സഞ്ചാരികൾക്ക് ഹൃദയസംസ്കരണത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം വിവരിക്കുന്ന പഠന പരമ്പരയുടെ ആറാം ഭാഗം.
ഭൗതികലോകത്തിന്റെ നശ്വരതയെ തിരിച്ചറിയുകയും പരലോകത്തിന്റെ ശാശ്വത പ്രകാശത്തിലേക്ക് ഹൃദയത്തെ തിരിച്ചുവിടുകയും ചെയ്യുക എന്നത് ആത്മീയ പന്ഥാവിലെ (സൂലൂക്) ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഘട്ടമാണ്. ഹൃദയത്തിൽ അല്ലാഹുവല്ലാത്ത മറ്റെല്ലാറ്റിന്റെയും (മാസിവല്ലാഹ്) മോഹങ്ങൾ അവശേഷിക്കുന്നിടത്തോളം കാലം സാലികിന് പ്രപഞ്ചനാഥനിലേക്ക് ഒരടിപോലും മുന്നോട്ട് വെയ്ക്കാൻ സാധ്യമല്ല. മുൻഗാമികളായ എല്ലാ പ്രവാചകന്മാരുടെയും (അ) ആത്മീയ ജ്ഞാനികളുടെയും ദൃഢബോധ്യം (യഖീൻ) ഈ ഭൗതിക ഭവനത്തിന്റെ ശൂന്യതയെക്കുറിച്ചും പരലോകത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചുമുള്ളതായിരുന്നു. എല്ലാ ദിവ്യഗ്രന്ഥങ്ങളും നൂറ്റാണ്ടുകളായി ഒരേസ്വരത്തിൽ അടിവരയിട്ട മൗലിക സത്യവും അതുതന്നെയാണ്.
ഭൗതികലോകത്തിന്റെ നശ്വരതയെ തിരിച്ചറിയുകയും പരലോകത്തിന്റെ ശാശ്വത പ്രകാശത്തിലേക്ക് ഹൃദയത്തെ തിരിച്ചുവിടുകയും ചെയ്യുക എന്നത് ആത്മീയ പന്ഥാവിലെ (സൂലൂക്) ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഘട്ടമാണ്. ഹൃദയത്തിൽ അല്ലാഹുവല്ലാത്ത മറ്റെല്ലാറ്റിന്റെയും (മാസിവല്ലാഹ്) മോഹങ്ങൾ അവശേഷിക്കുന്നിടത്തോളം കാലം സാലികിന് പ്രപഞ്ചനാഥനിലേക്ക് ഒരടിപോലും മുന്നോട്ട് വെയ്ക്കാൻ സാധ്യമല്ല. മുൻഗാമികളായ എല്ലാ പ്രവാചകന്മാരുടെയും (അ) ആത്മീയ ജ്ഞാനികളുടെയും ദൃഢബോധ്യം (യഖീൻ) ഈ ഭൗതിക ഭവനത്തിന്റെ ശൂന്യതയെക്കുറിച്ചും പരലോകത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചുമുള്ളതായിരുന്നു. എല്ലാ ദിവ്യഗ്രന്ഥങ്ങളും നൂറ്റാണ്ടുകളായി ഒരേസ്വരത്തിൽ അടിവരയിട്ട മൗലിക സത്യവും അതുതന്നെയാണ്.
നശ്വരതയുടെ വർണ്ണപ്പൊലിമയും വിഡ്ഢികളുടെ ആഗ്രഹങ്ങളും
ഇന്ന് നമ്മുടെ കൈകളിലുള്ളതൊക്കെയും ഈ ഭൗതിക ജീവിതത്തിന്റെ സമ്പാദ്യങ്ങൾ മാത്രമാണ്. നമ്മുടെ വിജ്ഞാനമില്ലായ്മയും ആത്മീയ അന്ധതയും കാരണം നാം അതിന്റെ വർണ്ണപ്പൊലിമയിൽ ലയിച്ചുപോയിരിക്കുന്നു. എന്നാൽ അല്ലാഹുവിന്റെ അടുക്കലുള്ളതാകട്ടെ ഏറ്റവും ഉത്തമവും ശാശ്വതവുമായ (ഖൈറുൻ വ അബ്ഖാ) സൗഭാഗ്യങ്ങളാണ്. നമ്മുടെ കടുത്ത അശ്രദ്ധ (ഗഫ്ലത്ത്) കാരണം നാം ആ ശാശ്വത ലോകത്തോട് വിമുഖത കാണിക്കുന്നു! ഈ ബുദ്ധിശൂന്യതെയെയോർത്ത് നാം കരയേണ്ടതുണ്ട്, ഈ ആത്മീയ നിദ്രയെയോർത്ത് കണ്ണീരൊഴുക്കേണ്ടതുണ്ട്. പേർഷ്യൻ സ്വൂഫി കവി പാടിയ താഴെ വരികൾ നോക്കുക:
കാമുകന്മാർ കണ്ണീരൊഴുക്കുന്നത് പോലെ നീയും പ്രപഞ്ചനാഥന്റെ സന്നിധിയിൽ കണ്ണീർ വാർക്കുക,
ഒരുപക്ഷേ ആ ദിവ്യതിരുമുഖത്തിന്റെ (തജല്ലി) പ്രകാശം ദർശിക്കാൻ നമുക്കായേക്കാം.
അല്ലാത്തപക്ഷം നാം വെറും മൺതരികളായി ലയിച്ചുപോവുകയേ ഉള്ളൂ.
പരലോകത്തെ വിസ്മരിച്ച വിഡ്ഢികൾ ഇഹലോക നേട്ടങ്ങൾ കൈവിട്ടുപോകുമ്പോൾ ഖേദിക്കുകയും, ഏതെങ്കിലും ഒരു ധനികനെ കാണുമ്പോൾ “കഷ്ടം! ഈ പദവിയും പ്രതാപവും എനിക്കും ലഭിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ എത്ര നന്നായിരുന്നു” എന്ന് ആശിക്കുകയുമാണ് ചെയ്യുന്നത്. പണ്ട് ഖാറൂന്റെ പകിട്ടു കണ്ട് ലൗകിക മോഹികൾ ഇതേ അർത്ഥത്തിൽ വിലപിച്ചതിനെ വിശുദ്ധ ഖുർആൻ (സൂറത്തുൽ ഖസസ്: 79-80) നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ വിവേകശാലികളും ആത്മജ്ഞാനികളുമായ മനുഷ്യരാകട്ടെ, തങ്ങളുടെ ദൃഷ്ടി പരലോകത്തിന്റെ പ്രതിഫലത്തിൽ മാത്രം ഉറപ്പിച്ചു നിർത്തുന്നു. അവർ ഇഹലോകത്തെയും അതിലുള്ള സർവ്വതിനെയും പരലോകവുമായി താരതമ്യം ചെയ്യുമ്പോൾ കേവലം തുച്ഛവും നിസ്സാരവുമായി കണക്കാക്കുന്നു.
വിശുദ്ധ ഖുർആൻ ഈ യാഥാർത്ഥ്യം എത്ര മനോഹരമായാണ് വ്യക്തമാക്കുന്നത്:
وَمَا أُوتِيتُم مِّن شَيْءٍ فَمَتَاعُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَزِينَتُهَا ۚ وَمَا عِندَ اللَّهِ خَيْرٌ وَأَبْقَىٰ ۚ أَفَلَا تَعْقِلُونَ
“നിങ്ങൾക്ക് നൽകപ്പെട്ടിട്ടുള്ളതൊക്കെയും ഇഹലോക ജീവിതത്തിന്റെ വിഭവങ്ങളും അതിന്റെ അലങ്കാരങ്ങളും മാത്രമാകുന്നു. അല്ലാഹുവിങ്കലുള്ളതാകട്ടെ കൂടുതൽ ഉത്തമവും ശാശ്വതവുമാണ്. നിങ്ങൾ ചിന്തിച്ചു ഗ്രഹിക്കുന്നില്ലേ?” (സൂറത്തുൽ ഖസസ്: 60)
മനുഷ്യജീവിതത്തിന്റെ അഞ്ച് ഘട്ടങ്ങളും ലൗകിക ജീവിതത്തിന്റെ ഉപമയും
വിശുദ്ധ ഖുർആൻ ലൗകിക ജീവിതത്തിന്റെ യാഥാർത്ഥ്യം വ്യക്തമാക്കാൻ മറ്റൊരു മനോഹരമായ ഉപമ കൂടി നൽകുന്നുണ്ട് (സൂറത്തുൽ ഹദീദ്: 20). മനുഷ്യൻ തന്റെ ആയുസ്സിന്റെ ആദ്യഘട്ടത്തിൽ കളികളിൽ (ലഇബ്) മുഴുകുന്നു. പിന്നീട് യൗവനത്തിൽ സൗന്ദര്യത്തിലും വിനോദങ്ങളിലും (ലഹ്വ്) ഫാഷനിലും (സീനത്ത്) ആകൃഷ്ടനാകുന്നു. അതിനുശേഷം പ്രശസ്തിക്കും പദവിക്കും വേണ്ടി പരസ്പരം പെരുമ നടിക്കുന്നു (തഫാഖുർ). ഒടുവിൽ പ്രായമേറുമ്പോൾ സമ്പത്തിലും സന്താനങ്ങളിലും കൂടുതൽ മികവ് കാണിക്കാനുള്ള ആകുലതകളിലേക്ക് (തകാസുർ) അവൻ ചുരുങ്ങുന്നു.
എന്നാൽ ഈ ആഡംബരങ്ങളും പ്രതാപവുമെല്ലാം നശ്വരവും നാശത്തിന് വിധേയവുമാണ്. അത് മഴ പെയ്യുമ്പോൾ കർഷകനെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തും വിധം മുളച്ചുപൊന്തുന്ന പച്ചപ്പ് പോലയാണത്. എന്നാൽ കുറച്ചുകഴിയുമ്പോൾ അത് ഉണങ്ങി മഞ്ഞനിറമാവുകയും പിന്നീട് വെറും ഉണക്കച്ചെടിയായി കാറ്റിൽ പറന്നുപോവുകയും ചെയ്യുന്നു. അതിന്റെ ആകർഷണീയതയുടെ ഒരടയാളം പോലും ബാക്കിയുണ്ടാകില്ല. ഇതാണ് ഇഹലോക ജീവിതത്തിന്റെ അവസ്ഥ. ഇതിന്റെ ആഡംബരങ്ങളും അലങ്കാരങ്ങളും താത്കാലിക വസന്തം കാണിച്ച് മനുഷ്യനെ വഞ്ചിക്കുന്ന ഒരു കൺകെട്ട് (മതാഉൽ ഗുരൂർ) മാത്രമാണ്. മരണശേഷം വിശ്വാസവും സൽക്കർമ്മങ്ങളും മാത്രമേ കൂടെയുണ്ടാകൂ.
മറ്റൊരു സൂക്തത്തിലൂടെ മനുഷ്യന്റെ ഈ ബലഹീനതയെ കുറിച്ച് പരിശുദ്ധ ഖുർആൻ വീണ്ടും ഓർമ്മപ്പെടുത്തുന്നു:
بَلْ تُؤْثِرُونَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا ﴿١٦﴾ وَالْآخِرَةُ خَيْرٌ وَأَبْقَىٰ
“പക്ഷേ, നിങ്ങൾ ഐഹികജീവിതത്തിന് മുൻഗണന നൽകുന്നു. എന്നാൽ പരലോകമാണ് കൂടുതൽ ഉത്തമവും ശാശ്വതവുമായിട്ടുള്ളത്.” (സൂറത്തുൽ അഅ്ലാ: 16-17)
പരലോകത്തിന്റെ നന്മയും ശാശ്വതത്വവും ഇബ്രാഹീം നബി(അ) യുടെയും മൂസാ നബി(അ) യുടെയും കാലം മുതൽക്കേ ഏടുകളിൽ വ്യക്തമാക്കപ്പെട്ട സത്യമാണ്. ഒരു ജനതയ്ക്കും ലൗകിക ജീവിതത്തിന് വേണ്ടി പരലോകത്തെ കൈവിട്ടുകളയുക എന്നത് അനുവദിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ള ശീലമല്ല. രണ്ട് വഴികൾ തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം എത്ര വലുതാണെന്ന് ചിന്തിക്കുക; ഒന്ന് എങ്ങോട്ടാണ് പോകുന്നത്, മറ്റേത് ഏത് ദിശയിലേക്കാണ് പോകുന്നത്!
സമുദ്രവും വിരൽത്തുമ്പിലെ തുള്ളിയും: തിരുനബി(സ) തങ്ങളുടെ മൊഴിമുത്തുകൾ
സത്യസന്ധരും സത്യം സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തിയവരുമായ തിരുനബി ﷺ ഈ ലോകത്തിന്റെ നിസ്സാരതയെ ഉപമകളിലൂടെ തന്റെ സ്വഹാബത്തിന് ദൃഢപ്പെടുത്തിക്കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്. പ്രവാചകൻ ﷺ അരുളി:
وَاللَّهِ مَا الدُّنْيَا فِي الآخِرَةِ إِلاَّ مِثْلُ مَا يَجْعَلُ أَحَدُكُمْ إِصْبَعَهُ هَذِهِ فِي الْيَمِّ فَلْيَنْظُر| بِمَ تَرْجِعُ
“അല്ലാഹുവാണേ, പരലോകവുമായി താരതമ്യം ചെയ്യുമ്പോൾ ഇഹലോകത്തിന്റെ അവസ്ഥ നിങ്ങളിലൊരാൾ തന്റെ വിരൽ സമുദ്രത്തിൽ മുക്കി എടുക്കുമ്പോൾ ആ വിരലിൽ എത്രത്തോളം വെള്ളം പറ്റിപ്പിടിക്കുന്നു എന്ന് നോക്കുന്നതുപോലെ മാത്രമാണ്.” (സ്വഹീഹ് മുസ്ലിം)
പരലോകം എന്നത് ഒരു മഹാസമുദ്രമാണെങ്കിൽ, ഈ പ്രപഞ്ചത്തിലെ സർവ്വ സുഖങ്ങളും ആ വിരൽത്തുമ്പിൽ തങ്ങിനിൽക്കുന്ന കേവലം ഒരു തുള്ളി വെള്ളത്തിന് സമം മാത്രമാണ്! ഇത്രയും നിസ്സാരമായ ഒന്നിന് വേണ്ടിയാണ് മനുഷ്യൻ തന്റെ ശാശ്വത ലോകം നഷ്ടപ്പെടുത്തുന്നത്. ധനത്തെയും സമ്പത്തിനെയും കുറിച്ചും കൃത്യമായ ആത്മീയ കാഴ്ചപ്പാടാണ് തിരുനബി ﷺ നൽകിയത്:
“തീർച്ചയായും ഈ ധനം ആകർഷകവും മധുരമുള്ളതുമാണ്. ആരെങ്കിലും അത് അർഹമായ രീതിയിൽ (ഹലാലായി) സമ്പാദിക്കുകയും അനുയോജ്യമായ മാർഗ്ഗത്തിൽ (ധർമ്മനിഷ്ഠയോടെ) ചിലവഴിക്കുകയും ചെയ്താൽ, അവന് അത് എത്ര നല്ല സഹായിയാണ്! എന്നാൽ ആരെങ്കിലും അത് അർഹതയില്ലാത്ത രീതിയിൽ കൈക്കലാക്കിയാൽ, അവൻ തിന്നിട്ടും വയറു നിറയാത്തവനെപ്പോലെയാണ്. ഖിയാമത്ത് നാളിൽ ഈ ധനം അവന്ന് എതിരായി സാക്ഷി പറയുകയും ചെയ്യും.” (സ്വഹീഹുൽ ബുഖാരി, സ്വഹീഹ് മുസ്ലിം)
ധനമോഹത്തിന്റെ ആത്മീയ വിപത്തിനെക്കുറിച്ച് ഹകീം ബിൻ ഹിസാം (റ) നിവേദനം ചെയ്യുന്ന ഹദീസിൽ പ്രവാചകൻ ﷺ വ്യക്തമാക്കുന്നത്, ആശയോടെയും ദുരാഗ്രഹത്തോടെയും കൈപ്പറ്റുന്ന സമ്പത്തിൽ അല്ലാഹുവിന്റെ ബർക്കത്ത് (അനുഗ്രഹം) ഉണ്ടാവുകയില്ല എന്നാണ്. അത് ആത്മീയ ദാരിദ്ര്യത്തിലേക്ക് നയിക്കും.
ഉയർന്ന ലക്ഷ്യമുള്ള ആത്മജ്ഞാനികൾ ദുനിയാവിനോട് വിമുഖത കാണിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച് പേർഷ്യൻ കവികൾ പാടിയത് എത്ര അർത്ഥവത്താണ്:
“ഉയർന്ന ലക്ഷ്യമുള്ളവർ ദുനിയാവിനോട് വിമുഖത കാണിക്കുന്നു;
പ്രപഞ്ചനാഥൻ തന്നെ അവർക്ക് വലിയ ആത്മീയ അനുഗ്രഹങ്ങൾ നൽകിയിരിക്കെ,
അവർ മറ്റുള്ളവരുടെ കൈകളിലുള്ള ഭൗതിക നന്മകളിലേക്ക് നോക്കുകയേ ഇല്ല.”
ഉമ്മുൽ മുഅ്മിനീൻ ആയിശാ ബീവി (റ) നിവേദനം ചെയ്യുന്ന ഹദീസിൽ തിരുനബി ﷺ ആവർത്തിച്ചു പറഞ്ഞു:
“ഇഹലോകം എന്നത് സ്വന്തമായി ഭവനമില്ലാത്തവന്റെ ഭവനമാണ്, സമ്പത്തില്ലാത്തവന്റെ സമ്പാദ്യവുമാണ്. ബുദ്ധിശൂന്യനായ മനുഷ്യൻ മാത്രമാണ് അതിന് വേണ്ടി സമ്പത്ത് കൂട്ടിവെക്കുന്നത്.” (അഹ്മദ്, ബൈഹഖി).
ചരിത്രം നൽകുന്ന താക്കീതും സ്ത്രീ എന്ന പരീക്ഷണവും
അംറ് ബിൻ ഔഫ് (റ) നിവേദനം ചെയ്യുന്ന ദീർഘമായ ഹദീസിൽ തിരുനബി ﷺ തന്റെ ഉമ്മത്തിനെക്കുറിച്ച് അതീവ ഗൗരവമുള്ള ഒരു ആകുലത പങ്കുവെക്കുന്നുണ്ട്:
“അല്ലാഹുവാണേ, നിങ്ങൾ ദരിദ്രരായിപ്പോകുമെന്നല്ല ഞാൻ ഭയപ്പെടുന്നത്. മറിച്ച്, നിങ്ങളുടെ മുൻഗാമികൾക്ക് ഇഹലോകം വിശാലമാക്കിക്കൊടുത്തതുപോലെ നിങ്ങൾക്കും അത് വിശാലമാക്കപ്പെടുകയും, അവർ അതിനായി മത്സരിച്ചതുപോലെ നിങ്ങളും പരസ്പരം മത്സരിക്കുകയും, അങ്ങനെ അത് അവരെ നശിപ്പിച്ചതുപോലെ നിങ്ങളെയും നശിപ്പിച്ചു കളയുമെന്നതുമാണ് ഞാൻ ഭയപ്പെടുന്നത്.” (സ്വഹീഹുൽ ബുഖാരി, സ്വഹീഹ് മുസ്ലിം).
ഇതേ ആശയത്തിൽ അബൂസഈദിൽ ഖുദ്രി (റ) നിവേദനം ചെയ്യുന്ന മറ്റൊരു ഹദീസിൽ, പ്രവാചകൻ ﷺ തനിക്ക് ശേഷം വരാനിരിക്കുന്ന ഇഹലോകത്തിന്റെ വസന്തത്തെയും അതിന്റെ അലങ്കാരങ്ങളെയുമാണ് ഏറ്റവും വലിയ പരീക്ഷണമായി വിശേഷിപ്പിച്ചത്. ഇസ്ലാമിക ചരിത്രം ഇതിന് സാക്ഷിയാണ്. ഖുലഫാഉർറാശിദക്ക് ശേഷം സാമ്രാജ്യത്വ വിജയങ്ങൾ വർദ്ധിച്ചപ്പോൾ, ഒരു വലിയ വിഭാഗം ആളുകൾ ഇഹലോകത്തിന്റെ ആഡംബരങ്ങളിൽ വീണുപോയപ്പോൾ, വളരെ കുറച്ചുപേർ മാത്രമാണ് ആത്മീയ വിശുദ്ധി നിലനിർത്തി ഈ പരീക്ഷണത്തിൽ നിന്നും സ്വയം സുരക്ഷിതരായത്.
ഭൗതികലോകത്തിന്റെ ലഹരിയെക്കുറിച്ച് കവികൾ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു:
“സമ്പത്തും പദവിയും നിന്നെ മത്തുപിടിപ്പിക്കാതിരിക്കട്ടെ;
സമ്പത്തിന്റെ ലഹരിയിൽ നീ വീണുപോയാൽ
അത് നിന്റെ ആത്മീയ പതനത്തിന് കാരണമാകും.”
അബൂസഈദിൽ ഖുദ്രി (റ) നിവേദനം ചെയ്യുന്ന മറ്റൊരു ഹദീസിൽ ഈ ലോകത്തെയും അതിലെ പരീക്ഷണങ്ങളെയും ഒന്നിച്ച് ചേർത്തുപറയുന്നു:
الدُّنْيَا حُلْوَةٌ خَضِرَةٌ وَإِنَّ اللَّهَ مُسْتَخْلِفُكُمْ فِيهَا فَيَنْظُرُ كَيْفَ تَعْمَلُونَ فَاتَّقُوا الدُّنْيَا وَاتَّقُوا النِّسَاءَ
“തീർച്ചയായും ഇഹലോകം മധുരമുള്ളതും പച്ചപ്പുള്ളതുമാണ്. അല്ലാഹു നിങ്ങളെ അതിൽ പ്രതിനിധികളാക്കിയിരിക്കുകയാണ്; നിങ്ങൾ എങ്ങനെ പ്രവർത്തിക്കുന്നുവെന്ന് അവൻ നോക്കുന്നുണ്ട്. അതിനാൽ നിങ്ങൾ ഇഹലോകത്തെ സൂക്ഷിക്കുക, സ്ത്രീകളെയും സൂക്ഷിക്കുക.” (സ്വഹീഹ് മുസ്ലിം).
പ്രശസ്ത സ്വൂഫി പണ്ഡിതനും കവിയുമായ ബഹാഉദ്ദീൻ ആമിലി (റ) ലൗകികതയുടെ കൺകെട്ടിനെ തന്റെ പേർഷ്യൻ കവിതയിൽ എത്ര മനോഹരമായാണ് ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്:
“ഈ തോട്ടത്തിൽ വിരിയുന്ന ഓരോ പുതിയ പൂവും
ദൂരെ നിന്ന് മനോഹരമായി തോന്നാം;
എന്നാൽ നീ ആത്മീയ ദൃഷ്ടിയോടെ അടുത്ത് ചെന്ന് നോക്കൂ,
അതിൽ നശ്വരതയുടെ മുള്ളുകൾ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നത് കാണാം.
മെഴുകുതിരിയുടെ വെളിച്ചം കണ്ട്
അതിലേക്ക് ആത്മഹത്യ ചെയ്യാൻ ചാടുന്ന
പ്രാണിയെപ്പോലെയാകരുത് മനുഷ്യൻ;
അകലെ നിന്ന് നോക്കുമ്പോൾ അത് പ്രകാശമായി തോന്നുമെങ്കിലും
അടുത്തേക്ക് ചെന്നാൽ അത്
നിന്റെ ആത്മാവിനെ കരിച്ചുകളയുന്ന നരകാഗ്നിയാണ്.
സാലികായ ഒരു വിശ്വാസി തന്റെ ഹൃദയത്തെ ശുദ്ധീകരിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, ആദ്യം ചെയ്യേണ്ടത് ദുനിയാവിനോടുള്ള അമിതമായ അനുരാഗം മനസ്സിൽ നിന്ന് പിഴുതെറിയുകയാണ്. അത് കേവലം ഒരു കൺകെട്ടാണെന്നും, അതിലെ സുഖങ്ങൾ നശ്വരമാണെന്നും ബോധ്യപ്പെടുമ്പോൾ മാത്രമേ യഥാർത്ഥ ആത്മീയ വെളിച്ചം ഹൃദയത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുകയുള്ളൂ. അല്ലാഹു നമ്മുടെ ഹൃദയങ്ങളെ ലൗകിക മോഹങ്ങളുടെ മാലിന്യങ്ങളിൽ നിന്ന് ശുദ്ധീകരിക്കുകയും അവന്റെ തൃപ്തിയിലാക്കുകയും ചെയ്യട്ടെ. ആമീൻ.
തുടരും…
അവലംബം:
Mir Valiyudheen, Madharijusalikeen