ഹൃദയങ്ങൾക്ക് ജീവൻ നൽകുന്ന ​ഗുരു

തസ്കിയത്തുന്നഫ്സ് അഥവാ അഹം ശുദ്ധീകരണം: 9
സൈനുദ്ദീൻ മന്ദലാംകുന്ന്

“നിന്റെ ആത്മീയ ശക്തിയെ (അകക്കാമ്പിനെയും) ഉണർത്താനും ബലപ്പെടുത്താനും സഹായിക്കുന്ന ദിക്റുകൾ മാത്രം നീ സ്വീകരിക്കുക.”
ഇമാം ശിഹാബുദ്ദീൻ സുഹ്റവർദി(റ) യുടെ ഉപദേശമാണിത്. ഇത് ഗൗരവകരമായ ആത്മീയ ഓർമ്മപ്പെടുത്തലും മുന്നറിയിപ്പുമാണ്. ഈ ആത്മീയ ബോധനത്തിന് അനുസൃതമായി ശാദുലിയ്യ ത്വരീഖത്തിന്റെ ഇമാമായ ശൈഖ് അബുൽ ഹസൻ അശ്ശാദുലി (റ) പ്രസ്താവിച്ചു:
“താങ്കൾക്ക് ആശ്വാസവും സമാധാനവും നൽകുന്ന വഴികളിലേക്ക് മാർഗ്ഗദർശനം നൽകുന്നവനാണ് യഥാർത്ഥ ശൈഖ്/ഗുരു).”
ഇത് തിരുനബി (സ) തങ്ങളുടെ ഈ വചനത്തെയാണ് പിന്തുടരുന്നത്: “നിശ്ചയം ദീൻ എളുപ്പമുള്ളതാണ്”. കൂടാതെ “എളുപ്പമാക്കുക, പ്രയാസപ്പെടുത്തരുത്” എന്ന ഹദീസിന്റെ സാരവുമാണിത്.

“നിന്റെ ആത്മീയ ശക്തിയെ (അകക്കാമ്പിനെയും) ഉണർത്താനും ബലപ്പെടുത്താനും സഹായിക്കുന്ന ദിക്റുകൾ മാത്രം നീ സ്വീകരിക്കുക.”
ഇമാം ശിഹാബുദ്ദീൻ സുഹ്റവർദി(റ) യുടെ ഉപദേശമാണിത്. ഇത് ഗൗരവകരമായ ആത്മീയ ഓർമ്മപ്പെടുത്തലും മുന്നറിയിപ്പുമാണ്. ഈ ആത്മീയ ബോധനത്തിന് അനുസൃതമായി ശാദുലിയ്യ ത്വരീഖത്തിന്റെ ഇമാമായ ശൈഖ് അബുൽ ഹസൻ അശ്ശാദുലി (റ) പ്രസ്താവിച്ചു:
“താങ്കൾക്ക് ആശ്വാസവും സമാധാനവും നൽകുന്ന വഴികളിലേക്ക് മാർഗ്ഗദർശനം നൽകുന്നവനാണ് യഥാർത്ഥ ശൈഖ്/ഗുരു).”
ഇത് തിരുനബി (സ) തങ്ങളുടെ ഈ വചനത്തെയാണ് പിന്തുടരുന്നത്: “നിശ്ചയം ദീൻ എളുപ്പമുള്ളതാണ്”. കൂടാതെ “എളുപ്പമാക്കുക, പ്രയാസപ്പെടുത്തരുത്” എന്ന ഹദീസിന്റെ സാരവുമാണിത്. സ്വൂഫി ​ഗുരുക്കളിൽ ഈ വഴി പിന്തുടരുന്നവരുമുണ്ട്. അതോടൊപ്പം മുജാഹദകളിലൂടെയും രിയാളകളിലൂടെയും മുന്നേറാൻ മാർ​ഗദർശനം നൽകുന്നവരുമുണ്ട്. സാലിക്കിനെ സംബന്ധിച്ച് രണ്ട് രീതികൾ അവലംബിക്കുന്നവരും ഫലത്തിൽ ദീനിനെ അവർക്ക് എളുപ്പമാക്കുക തന്നെയാണ്. ഉന്നത ലക്ഷ്യങ്ങൾ പ്രാപിക്കാൻ അവരെ പാകപ്പെടുത്തുകയാണ്.

ഇബ്നു അത്വാഉല്ലാഹി സിക്കന്ദരി(റ) പ്രസ്താവിക്കുന്നു:
“യഥാർത്ഥത്തിൽ ദുനിയാവിന്റെ ഭാഗത്തേക്ക് നിന്നെ നയിച്ചവൻ നിന്നോട് വഞ്ചന കാട്ടിയിരിക്കുന്നു. എന്നാൽ കഠിനമായ മുജാഹദയിലേക്കും (ആത്മസമരങ്ങൾ) രിയാളകളിലേക്കും കൽപിച്ച് നിന്നെ പ്രയാസത്തിലും ആകുലതയിലും ആക്കിയവൻ നിന്നോട് അനുകമ്പ കാണിക്കുകയും, അല്ലാഹുവിലേക്കുള്ള യഥാർത്ഥ വഴി കാണിച്ചു തന്ന് നിന്റെ യഥാർത്ഥ ഗുണകാംക്ഷിയുമാകുന്നു.”

തീർച്ചയായും ഇത്തരത്തിലുള്ള മുർശിദ് (ഗുരു) ഒരു മഹാത്മാവാണ്. അവരുടെ കരം കൊണ്ട് അല്ലാഹു അത്ഭുതങ്ങൾ (കറാമത്തുകൾ) വെളിവാക്കുന്നു. ഇഹലോക വാസികളുടെ മനസ്സിനെ വെറും കളിതമാശയായും വ്യാകുലതകളായും കാണുന്നവർ അവരുടെ പ്രയോജനമില്ലാത്ത ശ്രമങ്ങളെ സത്യാന്വേഷണത്തിലേക്ക് തിരിച്ചുവിടുന്നു. അവിടുന്ന് തന്റെ ആത്മീയ കരുത്ത് കൊണ്ട് മനസ്സിന്റെയും ശരീരത്തിന്റെയും അഹങ്കാരങ്ങളെ തകർത്ത് അതിനെ അല്ലാഹുവിലേക്ക് കീഴ്‌പെടുത്തുന്നു. വിശാലമായ ഈ ഭൂമി ആത്മാവിന് സങ്കുചിതമായി അനുഭവപ്പെടുകയും അല്ലാഹുവിലല്ലാതെ മറ്റ് അഭയ കേന്ദ്രമില്ലെന്ന് ബോധ്യപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നത് വരെ അവർ ആത്മശിക്ഷണം നൽകുന്നു.
“അങ്ങനെ ഭൂമി അതിന്റെ വിശാലതയോടുകൂടിത്തന്നെ അവർക്ക് ഇടുങ്ങിയതാവുകയും, അവരുടെ മനസ്സുകൾ തന്നെ അവർക്ക് പ്രയാസകരമായിത്തീരുകയും, അല്ലാഹുവിങ്കൽ നിന്നല്ലാതെ അവനിലേക്ക് തന്നെ അല്ലാതെ യാതൊരു അഭയസ്ഥാനവുമില്ലെന്ന് അവർ മനസ്സിലാക്കുകയും ചെയ്തപ്പോൾ (അവരുടെയും പശ്ചാത്താപം അല്ലാഹു സ്വീകരിച്ചു). പിന്നീട് അല്ലാഹു അവരിലേക്ക്-പശ്ചാത്താപത്തിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു – അവർ പശ്ചാത്തപിക്കുവാൻ വേണ്ടി. തീർച്ചയായും അല്ലാഹു പശ്ചാത്താപം സ്വീകരിക്കുന്നവനും കരുണാനിധിയുമാകുന്നു.”
(സൂറത്തു തൗബ: 118)
ഈ സത്യം ഉൾക്കൊണ്ടവർ പ്രസ്താവിച്ചു:
“ഈ ഇരുണ്ട ഭൂമിയാണ് എന്റെ പ്രണയത്തിന്റെ വസതി. എന്റെ ഹൃദയം (പ്രണയവ്യഥയാൽ) വെന്തുനീറുകയും വലിയ വിഷമത്തിലാവുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു; പ്രയാസങ്ങൾ അകറ്റുന്നവന്റെ സഹായം അതത്രമേൽ തേടുന്നു. എങ്കിലും ഇതിന്റെ ആഴവും പൊരുളും തിരിച്ചറിയാനുള്ള അറിവും ബോധവും (മനുഷ്യന്) എവിടെയാണുള്ളത്?”(അമീർ ഖുസ്രു(റ))
പ്രണയവും ആത്മീയ വിരഹവും കൊണ്ട് മനസ്സും ശരീരവും തളർന്നുപോയ ഒരു സാലികിന്റെ (പ്രേമിയുടെ) അവസ്ഥയാണിത്. പ്രണയത്തിന്റെ തീവ്രത കാരണം ഹൃദയം ഉരുകിത്തീരുമ്പോൾ, പ്രയാസങ്ങൾ മാറ്റുന്ന അല്ലാഹുവിന്റെയോ ആത്മീയ ഗുരുവിന്റെയോ സഹായത്തിനായി ആത്മാവ് കൊതിക്കുന്നു. എന്നാൽ ഈ പ്രണയാവസ്ഥയുടെ അമാനുഷികമായ ആഴം മനസ്സിലാക്കാൻ സാധാരണ ബുദ്ധിക്കും അറിവിനും സാധ്യമല്ലെന്ന് കവി ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.

ആത്മീയ വീക്ഷണമുള്ളവരുടെ അടുക്കൽ ഇപ്രകാരം സ്ഥിരപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു: ഒരു പരിപൂർണ്ണനായ ശൈഖിന്റെ (ഗുരുവിന്റെ) ഉപദേശവും ശിക്ഷണവുമില്ലാതെ പൂർണ്ണമായ ആത്മവിശുദ്ധിയും മുജാഹദയും സാധ്യമല്ല. അല്ലാഹുവിന്റെ ഒരു പ്രകൃതിനിയമം (സുന്നത്തുല്ലാഹ്) ഇതാണ്: ഉള്ളിൽ സന്നിഹിതത്വവും (ഹുദൂർ) വിനയവും (ഖുശൂഅ്) കൈവരിക്കാൻ ആത്മീയ വഴികാട്ടിയുടെ ശിക്ഷണം ആവശ്യമാണ്. ആത്മീയ പഥത്തിൽ (സൂലൂക്) സഞ്ചരിക്കാൻ പൂർണ്ണനായ ശൈഖിന്റെ മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശം അത്യന്താപേക്ഷിതമാണ്. മനസ്സിന്റെ രോഗങ്ങൾക്ക് ഔഷധമേകാനും, ജ്ഞാനവും അനുഭവസമ്പത്തുമുള്ള ആ പൂർണ്ണനായ ഗുരുവിന്റെ തർബിയ്യത്ത് (ശിക്ഷണം) ഇല്ലാതെ ദുർഗുണങ്ങൾ ഇല്ലാതാക്കാനും സാധ്യമല്ല. ആത്മീയ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ വായിച്ച് രോഗം മാറ്റാമെന്ന് കരുതുന്നത്, ഒരു ശാരീരിക രോഗി വൈദ്യശാസ്ത്ര ഗ്രന്ഥങ്ങൾ മാത്രം വായിച്ച് സ്വയം ചികിത്സിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നത് പോലെ അസാധ്യമാണ്.
അതുകൊണ്ട് തന്നെ അല്ലാമാ അൽ-ശഅ്റാനി (റ) തന്റെ ‘അൽ-അൻവാറുൽ ഖുദ്സിയ്യ’ എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ കുറിച്ചു: “ത്വരീഖത്തിന്റെ വക്താക്കൾ ഏകോപിച്ച് അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു: ആത്മീയ വഴിയിലെ തടസ്സങ്ങളും ആപത്തുകളും തരണം ചെയ്യാനും, കാരുണ്യവാനായ അല്ലാഹുവിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ എത്തുന്നതിന് തടസ്സമാകുന്ന ബാഹ്യ-ആന്തരിക അഴുക്കുകളിൽ നിന്ന് മുക്തമാകാനും ഒരു ശൈഖിന്റെ മാർഗ്ഗദർശനം നിർബന്ധമാണ്. അങ്ങനെ നിസ്കാരം കൃത്യമാവുകയും ആരാധനകളിൽ ഏകാഗ്രതയും ഇലാഹി ഭയവും ലഭിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ആത്മീയ വീക്ഷണമുള്ളവരുടെ അടുക്കൽ ഇപ്രകാരം സ്ഥിരപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു: ഒരു പരിപൂർണ്ണനായ ശൈഖിന്റെ (ഗുരുവിന്റെ) ഉപദേശവും ശിക്ഷണവുമില്ലാതെ പൂർണ്ണമായ ആത്മവിശുദ്ധിയും മുജാഹദയും സാധ്യമല്ല. അല്ലാഹുവിന്റെ ഒരു പ്രകൃതിനിയമം (സുന്നത്തുല്ലാഹ്) ഇതാണ്: ഉള്ളിൽ സന്നിഹിതത്വവും (ഹുദൂർ) വിനയവും (ഖുശൂഅ്) കൈവരിക്കാൻ ആത്മീയ വഴികാട്ടിയുടെ ശിക്ഷണം ആവശ്യമാണ്. ആത്മീയ പഥത്തിൽ (സൂലൂക്) സഞ്ചരിക്കാൻ പൂർണ്ണനായ ശൈഖിന്റെ മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശം അത്യന്താപേക്ഷിതമാണ്. മനസ്സിന്റെ രോഗങ്ങൾക്ക് ഔഷധമേകാനും, ജ്ഞാനവും അനുഭവസമ്പത്തുമുള്ള ആ പൂർണ്ണനായ ഗുരുവിന്റെ തർബിയ്യത്ത് (ശിക്ഷണം) ഇല്ലാതെ ദുർഗുണങ്ങൾ ഇല്ലാതാക്കാനും സാധ്യമല്ല. ആത്മീയ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ വായിച്ച് രോഗം മാറ്റാമെന്ന് കരുതുന്നത്, ഒരു ശാരീരിക രോഗി വൈദ്യശാസ്ത്ര ഗ്രന്ഥങ്ങൾ മാത്രം വായിച്ച് സ്വയം ചികിത്സിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നത് പോലെ അസാധ്യമാണ്.
അതുകൊണ്ട് തന്നെ അല്ലാമാ അൽ-ശഅ്റാനി (റ) തന്റെ ‘അൽ-അൻവാറുൽ ഖുദ്സിയ്യ’ എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ കുറിച്ചു: “ത്വരീഖത്തിന്റെ വക്താക്കൾ ഏകോപിച്ച് അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു: ആത്മീയ വഴിയിലെ തടസ്സങ്ങളും ആപത്തുകളും തരണം ചെയ്യാനും, കാരുണ്യവാനായ അല്ലാഹുവിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ എത്തുന്നതിന് തടസ്സമാകുന്ന ബാഹ്യ-ആന്തരിക അഴുക്കുകളിൽ നിന്ന് മുക്തമാകാനും ഒരു ശൈഖിന്റെ മാർഗ്ഗദർശനം നിർബന്ധമാണ്. അങ്ങനെ നിസ്കാരം കൃത്യമാവുകയും ആരാധനകളിൽ ഏകാഗ്രതയും ഇലാഹി ഭയവും ലഭിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ആന്തരിക രോഗങ്ങൾക്ക് ചികിത്സ തേടൽ നിർബന്ധമാണ് എന്നതിൽ യാതൊരു സംശയവുമില്ല. കാരണം ഖുർആനിക സൂക്തങ്ങളും ഹദീസുകളും ഇത്തരം മനസ്സിന്റെ രോഗങ്ങളെ കഠിനമായി നിരോധിക്കുകയും അതിനുള്ള ശിക്ഷകളെക്കുറിച്ച് മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അതിനാൽ ഹൃദയത്തെ സംസ്കരിക്കാനും അഹങ്കാരം തുടങ്ങിയ മോശം സ്വഭാവങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചനം നേടാനും ഒരു കാമിലായ ശൈഖിനെ പിന്തുടരുന്നില്ലെങ്കിൽ അത് അല്ലാഹുവിനോടും റസൂൽ(സ) തങ്ങളോടുമുള്ള അനുസരണക്കേടായി മാറുന്നു. ശൈഖിന്റെ സഹായമില്ലാതെ സ്വന്തം ശ്രമം കൊണ്ട് മാത്രം ഹൃദയം ശുദ്ധീകരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചാൽ അവന് വിജയം വരിക്കാൻ കഴിയില്ല.
അവന്റെ അവസ്ഥ, വൈദ്യശാസ്ത്ര പുസ്തകങ്ങൾ മനഃപാഠമാക്കുകയും എന്നാൽ രോഗിയുടെ പ്രത്യേക അവസ്ഥയ്ക്കനുയോജ്യമായ മരുന്ന് നിർദ്ദേശിക്കാൻ അറിയാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരാളെപ്പോലെയാണ്. അല്ലാഹുവിന്റെ സുന്നത്ത് (ചര്യ) എപ്പോഴും ഇതാണ്: ജീവസ്സുറ്റ ദീപത്തിൽ നിന്നാണ് മറ്റൊരു ദീപം കൊളുത്തപ്പെടുന്നത്. “അല്ലാഹുവിന്റെ ചര്യയ്ക്ക് മാറ്റം കാണുകയില്ല” എന്ന് പരിശുദ്ധ ഖുർആൻ പ്രസ്താവിച്ചത് അതുകൊണ്ടാണ്.

അതുകൊണ്ട് കൽപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു:
“നിങ്ങൾ അല്ലാഹുവോടൊപ്പം ആയിരിക്കുക; അല്ലാഹുവോടൊപ്പം ആയിരിക്കാൻ സാധിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ, അല്ലാഹുവുമായി ആത്മീയ ബന്ധമുള്ളവരോടൊപ്പം (ആരിഫീങ്ങൾ) സമയം ചെലവഴിക്കുക. അത് നിങ്ങളെ സർവ്വശക്തനായ അല്ലാഹുവിലേക്ക് എത്തിക്കും”
ഇക്കാര്യം മൗലാനാ റൂമി (റ) ഉപമയിലൂടെ ഇപ്രകാരം വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്:
“ഒരു വസ്തുവും സ്വയം ഉണ്ടാകുന്നില്ല. ഒരു ഇരുമ്പ് കഷ്ണം സ്വയം വാളായി മാറുന്നില്ല. ശംസ് തബ്രീസി (റ) എന്ന ഗുരുവിന്റെ അടിമയാകുന്നത് വരെ ജലാലുദ്ദീൻ റൂമി ‘മൗലായെ റൂം’ ആകുമായിരുന്നില്ല.”
ഖ്വാജാ നഖ്ശബന്ദ് (റ) ഉപദേശിച്ചു:
“ഹേ മകനേ! സ്നേഹത്തിന്റെ ഈ പഥത്തിൽ ഒരു വഴികാട്ടി ഇല്ലാതെ ലക്ഷ്യത്തിലെത്തുക അസാധ്യമാണ്.”
അതുകൊണ്ട് ഹൃദയമാകുന്ന കണ്ണാടിയെ, ഇലാഹി സൗന്ദര്യത്തിന്റെ പ്രകാശം പ്രതിഫലിക്കുന്ന ഒരു മഹാത്മാവിന്റെ മുമ്പിൽ വെക്കേണ്ടതുണ്ട്. ആ ആരിഫിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ തെളിയുന്ന ദിവ്യ പ്രകാശം നമ്മുടെ ഹൃദയ കണ്ണാടിയിലേക്കും പ്രതിഫലിക്കും. അങ്ങനെ ആത്മീയ പ്രകാശത്തിന്റെ വഴി തുറക്കപ്പെടുകയും സത്യം വെളിപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു.
“ഹൃദയവിശുദ്ധി കൈവന്ന ശേഷമാണ് അല്ലാഹു നമ്മുടെ ഉള്ളിൽ തന്നെയുണ്ടെന്നും നമ്മൾ അവനെ അറിയാതെ അലയുകയായിരുന്നുവെന്നും തിരിച്ചറിയുന്നത്.”
ദാവൂദ് നബി (അ) അല്ലാഹുവിനോട് പ്രാർത്ഥിച്ചതായി പറയപ്പെടുന്നു:
“പടച്ചവനേ, ഞാൻ നിന്നെ എവിടെയാണ് തിരയേണ്ടത്?”
അല്ലാഹു അരുളി: “എനിക്ക് വേണ്ടി ഹൃദയം തകർന്നവരുടെ കൂടെയാണ് ഞാൻ ഉള്ളത്”.
അതായത്, സ്വന്തം അഹങ്കാരത്തെയും ശാരീരിക ഇച്ഛകളെയും തകർത്ത് അല്ലാഹുവിലേക്ക് മാത്രം തിരിഞ്ഞവരുടെ ഹൃദയത്തിൽ അവൻ വസിക്കുന്നു.
“ഹൃദയം പാപങ്ങളാലും അല്ലാഹു അല്ലാത്തവയുടെ ഓർമ്മകളാലും മലിനമാകുമ്പോൾ,
ജീവാമൃതത്തിന്റെ ആ ഉറവ മണ്ണുമൂടി വറ്റിപ്പോകുന്നു.”
അതുകൊണ്ട് തന്നെ ആത്മീയ പണ്ഡിതന്മാർ തസ്ഫിയ്യതുൽ ഖൽബിന് (ഹൃദയ ശുദ്ധീകരണത്തിന്) ഏറ്റവും അനുയോജ്യമായ വഴി ‘ദിക്റുല്ലാഹ്’ (അല്ലാഹുവിനെ ഓർക്കൽ) ആണെന്ന് വ്യക്തമാക്കിയിരിക്കുന്നു. എല്ലാ ആരാധനകളുടെയും കാതൽ ദിക്റാണ്. അല്ലാഹുവിനെ കുറിച്ചുള്ള നിരന്തര ഓർമ്മയിലൂടെയാണ് അവനോടുള്ള സ്നേഹവും പ്രണയവും ഉദയം ചെയ്യുന്നത്. ഐഹിക ലോകത്ത് നിന്നും ലൗകിക മോഹങ്ങളിൽ നിന്നും ഹൃദയം ശൂന്യമാകുന്നത് അങ്ങനെയാണ്.

ഇസ്‌ലാമിന്റെ അടിസ്ഥാനം “ലാ ഇലാഹ ഇല്ലല്ലാഹ്” എന്ന തൗഹീദിന്റെ വാക്യമാണ്. മറ്റ് എല്ലാ ആരാധനകളും ഈ ദിക്റിനെ ശക്തിപ്പെടുത്താനുള്ളവയാണ്. നിസ്കാരത്തിന്റെ ആത്മാവ് ദിക്റാണ്. ഹൃദയത്തിൽ ദൈവീക ഭയവും ബഹുമാനവും പുതുക്കാൻ ഈ ദിക്ർ സഹായിക്കുന്നു. നോമ്പ് ശരീര ഇച്ഛകളെ തകർക്കുന്നു.
ഹൃദയം ഇച്ഛകളുടെ അഴുക്കുകളിൽ നിന്ന് ശുദ്ധമാകുമ്പോൾ അത് ദിക്റിന്റെ ഉറവിടമായി മാറുന്നു. ഹജ്ജ് അല്ലാഹുവിന്റെ ഭവനത്തിന്റെ ദിക്റും അവനെ കണ്ടുമുട്ടാനുള്ള ആഗ്രഹവുമാണ്. ലോകത്യാഗവും ലൗകിക ചിന്തകളിൽ നിന്നുള്ള ഒഴിവുകളും അല്ലാഹുവിന്റെ ദിക്റിന് വേണ്ടിയാണ്.
കൽപ്പനകളുടെയും നിരോധനങ്ങളുടെയും യഥാർത്ഥ ലക്ഷ്യവും ദിക്റാണ്. അല്ലാഹു അല്ലാത്ത സർവ്വ വസ്തുക്കളിൽ നിന്നും വിച്ഛേദിക്കപ്പെട്ട്, ഹൃദയം അല്ലാഹുവിലേക്ക് മാത്രം തിരിയുക എന്നതാണ് ദിക്റിന്റെ യാഥാർത്ഥ്യം.
പരിശുദ്ധ ഖുർആൻ പ്രസ്താവിക്കുന്നു: “وَتَبَتَّلْ إِلَيْهِ تَبْتِيلًا” “മറ്റെല്ലാറ്റിൽ നിന്നും മനസ്സു തിരിച്ച് അവനിലേക്ക് (അല്ലാഹുവിലേക്ക്) തികച്ചും ഏകാഗ്രനായി തിരിയുകയും ചെയ്യുക(അവനിൽ ലയിച്ചു ചേരുക).”
അല്ലാഹുവിന്റെ സ്നേഹം ഹൃദയത്തിൽ പൂർണ്ണമായി നിറയുകയും, മറ്റൊന്നിലേക്കും ശ്രദ്ധ പോകാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുക. അല്ലാഹുവല്ലാതെ മറ്റൊരു ആരാധകനോ കാമുകനോ ലക്ഷ്യമോ ഇല്ലാത്ത അവസ്ഥയിലെത്തുക.

ഒരു സാലിക് (ആത്മീയ യാത്രികൻ) പൂർണ്ണനായ ശൈഖിൽ നിന്ന് ദിക്റിന്റെ ഉപദേശം സ്വീകരിച്ച്, ഫർളുകളും സുന്നത്തുകളും നിർവ്വഹിച്ച ശേഷം ദിക്റിൽ മുഴുകുമ്പോൾ, അവൻ ‘ലാ ഇലാഹ ഇല്ലല്ലാഹ്’ എന്ന വചനത്തിന്റെ അർത്ഥ തലങ്ങളിലേക്ക് ഇറങ്ങിച്ചെല്ലുന്നു. രാപ്പകലില്ലാതെ ഓരോ നിമിഷവും അവൻ ആ ദിക്റിൽ മുഴുകുന്നു. പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ മറ്റ് ചിന്തകളിൽ നിന്നെല്ലാം അവൻ ഒഴിവായി, എപ്പോഴും അല്ലാഹുവിന്റെ ദിക്റുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
അപ്പോൾ അവന്റെ ഹൃദയത്തിലെ മറകൾ നീങ്ങിത്തുടങ്ങുന്നു. ഐഹിക രൂപങ്ങളുടെയും ചിന്തകളുടെയും വിഭ്രാന്തികൾ മാഞ്ഞുപോകുന്നു. ‘ലാ’ (ഇല്ല) എന്ന വാളുകൊണ്ട് അവൻ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട സർവ്വ വസ്തുക്കളുടെയും സ്വയം നിലനിൽപ്പിനെ നിഷേധിക്കുന്നു. ‘ഇല്ലല്ലാഹ്’ (അല്ലാഹുവല്ലാതെ) എന്നതിലൂടെ ശാശ്വതനായ അല്ലാഹുവിന്റെ നിലനിൽപ്പിനെയും അവനെക്കൊണ്ടുള്ള നിലനിൽപുകളെയും മാത്രം അവൻ സ്ഥിരപ്പെടുത്തുന്നു. അല്ലാഹുവല്ലാത്ത സമസ്ത പ്രപഞ്ചത്തെയും അവന്റെ മനസ്സ് തള്ളിക്കളയുന്നു. അങ്ങനെ അവന്റെ ഹൃദയം അല്ലാഹു അല്ലാത്ത പ്രപഞ്ച വസ്തുക്കളിൽ നിന്ന് പൂർണ്ണമായും ഒഴിഞ്ഞുമാറുകയും, അല്ലാഹുവിന്റെ തൗഹീദ് (ഏകത്വം) അവന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ആഴത്തിൽ പതിയുകയും ചെയ്യുന്നു.
അവന്റെ ആത്മീയ കണ്ണ് (ചഷ്മെ ബസീറത്ത്) തുറക്കപ്പെടുന്നു. ഇപ്പോൾ അവന്റെ ബുദ്ധിയിൽ തൗഹീദിന് എതിരായ യാതൊരു സംശയങ്ങളും ബാക്കിയാകുന്നില്ല. ഈ ഘട്ടത്തിൽ ദിക്ർ ഹൃദയത്തിന് അവിഭാജ്യ ഘടകമായി മാറുന്നു. ദിക്ർ ചെയ്യുന്നവനും (ദാകിർ) ദിക്റും ദിക്ർ ചെയ്യപ്പെടുന്നവനും (മദ്കൂറും) ഒന്നായിത്തീരുന്ന അവസ്ഥയിലെത്തുന്നു.

ഈ ആത്മീയ അവസ്ഥയെക്കുറിച്ച് ശൈഖ് ശിഹാബുദ്ദീൻ സുഹ്റവർദി (റ) തന്റെ ​ഗ്രന്ഥത്തിൽ “ഹൃദയം അല്ലാഹുവിൽ ലയിച്ചു ചേരൽ” എന്ന് വിശേഷിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. ഹൃദയത്തിൽ അല്ലാഹുവല്ലാത്ത മറ്റ് ചിന്തകളോ സംശയങ്ങളോ ശേഷിക്കുന്നില്ല. ദിക്ർ ചെയ്യുന്നവൻ ദിക്റിൽ തന്നെ ഫനാ (ലയം) ആകുന്നു.
ഒരു ഖുദ്സിയായ ഹദീസിൽ അല്ലാഹു അരുളിയതുപോലെ:
“എന്റെ ഭൂമിക്കോ ആകാശത്തിനോ എന്നെ ഉൾക്കൊള്ളാൻ കഴിയില്ല, എന്നാൽ എന്റെ സത്യവിശ്വാസിയായ അടിമയുടെ ഹൃദയത്തിൽ ഞാൻ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു.”
അവിടെ അല്ലാഹുവിന്റെ പ്രകാശം (തജല്ലി) വെളിപ്പെടുന്നു. “അവന്റെ വജ്ഹല്ലാത്ത സകലതും നശിക്കുന്നതാണ് “എന്നതിന്റെ യാഥാർത്ഥ്യം അവിടെ വെളിപ്പെടുന്നു.
ഇതാണ് ഹൃദയ ശുദ്ധീകരണത്തിന്റെ (തസ്ഫിയ്യതുൽ ഖൽബ്) അന്തിമ ഫലം. സ്വൂഫിയാക്കൾ ഈ അവസ്ഥയെ “ഫനാ” (ആത്മീയ ലയം) അല്ലെങ്കിൽ “സ്വന്തം നിലനിൽപ്പ് (സ്വയം ഉണ്ട് എന്ന ബോധം) ഇല്ലാതാകൽ ” എന്ന് വിളിക്കുന്നു. ഇതാണ് അല്ലാഹുവിലേക്കുള്ള യാത്രയുടെ (സൈർ ഇലല്ലാഹ്) അവസാനം.

ഈ വിശുദ്ധ ഹൃദയ ഉടമകളെക്കുറിച്ച് ‘റൂഹുൽ അർവാഹ്’ എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ കർത്താവ് അല്ലാഹുവിന്റെ വചനങ്ങളെ ഉദ്ധരിച്ച് വിവരിക്കുന്നത് കാണുക:
“അല്ലാഹു തആലാ ശരീരങ്ങളോട് തന്റെ പ്രഭുത്വത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുകയും ഹൃദയങ്ങളോട് പ്രണയത്തിന്റെ രഹസ്യങ്ങൾ കൈമാറുകയും ചെയ്തു”.
“ഹേ ശരീരങ്ങളേ, ഞാൻ നിങ്ങളുടെ ഇലാഹാണ്;
ഹേ ഹൃദയങ്ങളേ, നിങ്ങൾ എന്റെ സ്നേഹിതന്മാരാണ്.
ഹേ ശരീരങ്ങളേ, നിങ്ങൾ ഭയത്തിലും പ്രതീക്ഷയിലും കഴിയുക;
ഹേ ഹൃദയങ്ങളേ, നിങ്ങൾ യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളുടെ ആത്മീയ ദർശനത്തിൽ മുഴുകുക.
ഹേ ശരീരങ്ങളേ, നിങ്ങൾ അനുസരണയിൽ നിലകൊള്ളുക;
ഹേ ഹൃദയങ്ങളേ, നിങ്ങൾ സ്നേഹത്തിൽ മുഴുകുക.
ഹേ ശരീരങ്ങളേ, നിങ്ങൾ അധ്വാനിക്കുക;
ഹേ ഹൃദയങ്ങളേ, നിങ്ങൾ അല്ലാഹുവിന്റെ നിധിശേഖരത്തിന് മുകളിൽ വസിക്കുക!”

മൗലാനാ റൂമി (റ) പറയുന്നു:
“എന്താണ് ആകാശ മണ്ഡലങ്ങളിലേക്കുള്ള മിഅ്റാജ്?
അത് സ്വന്തം അഹന്തയെ ഇല്ലാതാക്കലാണ്.
സ്നേഹനിധികളായ ആഷിഖീങ്ങളുടെ ദീനും മദ്ഹബും ഈ ആത്മീയ ലയമാണ്.
ഒരുവൻ തന്നിലെ അഹന്തയെ ഇല്ലാതാക്കാത്തിടത്തോളം
അല്ലാഹുവിന്റെ പരിശുദ്ധ സന്നിധിയിലേക്ക് അവന് പ്രവേശനമില്ല.”

ഈ വഴി “പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കേണ്ടതല്ല, മറിച്ച് നടന്നു തീർക്കേണ്ടതാണ്”. അല്ലാഹുവിന്റെ ആരിഫീങ്ങളായ മഹാത്മാക്കൾ എഴുതിവെച്ചതെല്ലാം സത്യാന്വേഷികൾക്ക് പ്രചോദനവും ആഗ്രഹവും ഉണ്ടാക്കാൻ വേണ്ടി മാത്രമാണ്.
ഈ വിശുദ്ധ ഹൃദയ ഉടമകളെക്കുറിച്ച് ‘റൂഹുൽ അർവാഹ്’ എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ കർത്താവ് അല്ലാഹുവിന്റെ വചനങ്ങളെ ഉദ്ധരിച്ച് വിവരിക്കുന്നത് കാണുക:
“അല്ലാഹു തആലാ ശരീരങ്ങളോട് തന്റെ പ്രഭുത്വത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുകയും ഹൃദയങ്ങളോട് പ്രണയത്തിന്റെ രഹസ്യങ്ങൾ കൈമാറുകയും ചെയ്തു”.
“ഹേ ശരീരങ്ങളേ, ഞാൻ നിങ്ങളുടെ ഇലാഹാണ്;
ഹേ ഹൃദയങ്ങളേ, നിങ്ങൾ എന്റെ സ്നേഹിതന്മാരാണ്.
ഹേ ശരീരങ്ങളേ, നിങ്ങൾ ഭയത്തിലും പ്രതീക്ഷയിലും കഴിയുക;
ഹേ ഹൃദയങ്ങളേ, നിങ്ങൾ യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളുടെ ആത്മീയ ദർശനത്തിൽ മുഴുകുക.
ഹേ ശരീരങ്ങളേ, നിങ്ങൾ അനുസരണയിൽ നിലകൊള്ളുക;
ഹേ ഹൃദയങ്ങളേ, നിങ്ങൾ സ്നേഹത്തിൽ മുഴുകുക.
ഹേ ശരീരങ്ങളേ, നിങ്ങൾ അധ്വാനിക്കുക;
ഹേ ഹൃദയങ്ങളേ, നിങ്ങൾ അല്ലാഹുവിന്റെ നിധിശേഖരത്തിന് മുകളിൽ വസിക്കുക!”

റഫറൻസ്:

ശാഹ് വലിയുല്ലാഹിദ്ദഹ്‌ലവി, ‘ശമാഇലുൽ അതീഖിയ്യ’ പ്രസാധനം: അശ്റഫ് പ്രസ്സ്, ഹൈദരാബാദ്.
മിർവലിയ്യുദ്ദീൻ, മദാരിജു സുലൂക്ക്

തുടരും…