രിസാലത്തു ആദാബി സലൂക്കിൽ മുരീദ്, അദ്ധ്യായം: 4
ഹബീബ് അബ്ദുല്ലാഹിബ്നു അലവി അൽ ഹദ്ദാദ്(റ):
പരിഭാഷ: മഖ്ദൂമിശാഹ് അൻവാരി.
അല്ലാഹുവിലേക്ക് സഞ്ചരിക്കുന്ന ഒരു മുരീദ് (സത്യസന്ധനായ അന്വേഷകൻ) തൻ്റെ അവയവങ്ങളെ തെറ്റുകളിൽ നിന്നും പാപങ്ങളിൽ നിന്നും തടഞ്ഞുനിർത്താൻ പരമാവധി ശ്രമിക്കേണ്ടതുണ്ട്. അല്ലാഹുവിനുള്ള അനുസരണയിലല്ലാതെ (ത്വആത്ത്) അവൻ തൻ്റെ ഒരു അവയവത്തെയും ചലിപ്പിക്കരുത്. പരലോകത്ത് തനിക്ക് പ്രയോജനം ചെയ്യുന്ന കാര്യങ്ങളിലല്ലാതെ അവ ഉപയോഗിച്ച് ഒന്നും ചെയ്യുകയുമരുത്.
നാവിനെ സംരക്ഷിക്കുന്ന കാര്യത്തിൽ അവൻ വളരെയേറെ ജാഗ്രത പുലർത്തണം. കാരണം, നാവിന്റെ വലിപ്പം ചെറുതാണെങ്കിലും അതിലൂടെ ഉണ്ടാകുന്ന കുറ്റം/പാപം വളരെ വലുതാണ്.
അല്ലാഹുവിലേക്ക് സഞ്ചരിക്കുന്ന ഒരു മുരീദ് (സത്യസന്ധനായ അന്വേഷകൻ) തൻ്റെ അവയവങ്ങളെ തെറ്റുകളിൽ നിന്നും പാപങ്ങളിൽ നിന്നും തടഞ്ഞുനിർത്താൻ പരമാവധി ശ്രമിക്കേണ്ടതുണ്ട്. അല്ലാഹുവിനുള്ള അനുസരണയിലല്ലാതെ (ത്വആത്ത്) അവൻ തൻ്റെ ഒരു അവയവത്തെയും ചലിപ്പിക്കരുത്. പരലോകത്ത് തനിക്ക് പ്രയോജനം ചെയ്യുന്ന കാര്യങ്ങളിലല്ലാതെ അവ ഉപയോഗിച്ച് ഒന്നും ചെയ്യുകയുമരുത്.
നാവിനെ സംരക്ഷിക്കുന്ന കാര്യത്തിൽ അവൻ വളരെയേറെ ജാഗ്രത പുലർത്തണം. കാരണം, നാവിന്റെ വലിപ്പം ചെറുതാണെങ്കിലും അതിലൂടെ ഉണ്ടാകുന്ന കുറ്റം/പാപം വളരെ വലുതാണ്. കളവ്, പരദൂഷണം (ഗീബത്ത്), മറ്റ് വിലക്കപ്പെട്ട സംസാരങ്ങൾ എന്നിവയിൽ നിന്ന് അവൻ നാവിനെ തടയണം. അശ്ലീലമായ വാക്കുകളിൽ നിന്നും, തനിക്ക് ആവശ്യമില്ലാത്ത (ഫലമില്ലാത്ത) കാര്യങ്ങളിൽ ഇടപെടുന്നതിൽ നിന്നും അവൻ കാത്തുസൂക്ഷിക്കണം; അത് നിഷിദ്ധമല്ലെങ്കിൽ പോലും, അത് ഹൃദയത്തെ കഠിനമാക്കുകയും സമയം പാഴാക്കുകയും ചെയ്യും.
മറിച്ച്, പരിശുദ്ധ ഖുർആൻ പാരായണം, അല്ലാഹുവിന്റെ ദിക്ർ, ഒരു മുസ്ലിമിന് ഉപദേശം നൽകൽ, നല്ലത് കൽപ്പിക്കൽ, തിന്മ തടയൽ, അല്ലെങ്കിൽ തൻ്റെ പരലോക കാര്യങ്ങൾക്ക് സഹായകരമാകുന്ന ഭൗതിക ആവശ്യങ്ങൾ ഉന്നയിക്കൽ എന്നിവയ്ക്കല്ലാതെ മുരീദ് തൻ്റെ നാവ് ചലിപ്പിക്കരുത്.
പ്രവാചകൻ (സ) അരുളിയിട്ടുണ്ട്:
“ആദം സന്തതികളുടെ എല്ലാ സംസാരവും അവർക്ക് എതിരാണ്, അവർക്ക് അനുകൂലമല്ല; അല്ലാഹുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള ദിക്ർ, നന്മ കൽപ്പിക്കൽ, തിന്മ തടയൽ എന്നിവയൊഴികെ.”
അറിയുക, കേൾവിയും കാഴ്ചയും ഹൃദയത്തിലേക്ക് തുറക്കപ്പെട്ട രണ്ട് കവാടങ്ങളാണ്. അവയിലൂടെ പ്രവേശിക്കുന്നതെല്ലാം ഹൃദയത്തിലെത്തുന്നു. കേൾക്കാനോ കാണാനോ പാടില്ലാത്ത എത്രയോ കാര്യങ്ങൾ മനുഷ്യൻ കേൾക്കുകയോ കാണുകയോ ചെയ്യുന്നു, അതിൻ്റെ ആഘാതം ഹൃദയത്തിലെത്തുകയും അത് നീക്കം ചെയ്യൽ പ്രയാസകരമായി തീരുകയും ചെയ്യുന്നു. കാരണം, ഹൃദയം തന്നിലേക്ക് എത്തുന്ന എല്ലാറ്റിനാലും പെട്ടെന്ന് സ്വാധീനിക്കപ്പെടുന്ന ഒന്നാണ്; ഒന്നു പതിഞ്ഞാൽ അത് മായ്ച്ചു കളയുക പ്രയാസമാണ്.
അതിനാൽ, മുരീദ് തൻ്റെ കേൾവിയെയും കാഴ്ചയെയും കാത്തുസൂക്ഷിക്കാൻ അതീവ ശ്രദ്ധയുള്ളവനായിരിക്കണം. തൻ്റെ എല്ലാ അവയവങ്ങളെയും പാപങ്ങളിൽ നിന്നും അനാവശ്യ കാര്യങ്ങളിൽ നിന്നും തടയാൻ പരിശ്രമിക്കണം. ഇഹലോകത്തിന്റെ ഭംഗിയിലേക്കും അലങ്കാരങ്ങളിലേക്കും ആകർഷണത്തോടെയുള്ള നോട്ടം അവൻ സൂക്ഷിക്കണം. കാരണം, അതിന്റെ ബാഹ്യരൂപം പരീക്ഷണവും (ഫിത്ന), അതിന്റെ ആന്തരിക രൂപം ഗുണപാഠവുമാണ്.
കണ്ണ് ഇഹലോകത്തിന്റെ ബാഹ്യ പരീക്ഷണത്തിലേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ, ഹൃദയം അതിന്റെ ആന്തരിക ഗുണപാഠത്തിലേക്ക് നോക്കുന്നു. ദുനിയാവിന്റെ തിളക്കമുള്ള ഏതെങ്കിലും വസ്തുവിലേക്ക് നോക്കി, മനസ്സ് അതിൻ്റെ സ്നേഹത്തിലേക്കും, അത് ശേഖരിക്കുന്നതിലേക്കും, അത് കെട്ടിപ്പടുക്കുന്നതിലേക്കും ചായുന്ന എത്രയോ മുരീദന്മാരുണ്ട്!
അതുകൊണ്ട്, ഹേ മുരീദ്! എല്ലാ സൃഷ്ടികളിൽ നിന്നും നിന്റെ കണ്ണുകളെ നീ താഴ്ത്തണം. ഗുണപാഠവും ഉപദേശവും ഉൾക്കൊള്ളാനല്ലാതെ അവയിലൊന്നിലേക്കും നീ നോക്കരുത്. അതിൻ്റെ അർത്ഥം: നീ ഒരു വസ്തുവിലേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ, അത് നശിച്ചുപോകുന്നതാണെന്നും, മുമ്പ് അത് ഇല്ലാതിരുന്നതാണെന്നും ഓർക്കുക. അതിലേക്ക് നോക്കിയ മനുഷ്യരെല്ലാം പോയിമറഞ്ഞു, എന്നാൽ ആ വസ്തു മാത്രം ശേഷിക്കുന്നു (അല്ലെങ്കിൽ മറ്റുള്ളവർക്ക് കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെട്ടു). മുൻഗാമികളിൽ നിന്ന് എത്ര തലമുറകളാണ് ഇത് അനന്തരമായി സ്വീകരിച്ചത്!
കണ്ണ് ഇഹലോകത്തിന്റെ ബാഹ്യ പരീക്ഷണത്തിലേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ, ഹൃദയം അതിന്റെ ആന്തരിക ഗുണപാഠത്തിലേക്ക് നോക്കുന്നു. ദുനിയാവിന്റെ തിളക്കമുള്ള ഏതെങ്കിലും വസ്തുവിലേക്ക് നോക്കി, മനസ്സ് അതിൻ്റെ സ്നേഹത്തിലേക്കും, അത് ശേഖരിക്കുന്നതിലേക്കും, അത് കെട്ടിപ്പടുക്കുന്നതിലേക്കും ചായുന്ന എത്രയോ മുരീദന്മാരുണ്ട്!
അതുകൊണ്ട്, ഹേ മുരീദ്! എല്ലാ സൃഷ്ടികളിൽ നിന്നും നിന്റെ കണ്ണുകളെ നീ താഴ്ത്തണം. ഗുണപാഠവും ഉപദേശവും ഉൾക്കൊള്ളാനല്ലാതെ അവയിലൊന്നിലേക്കും നീ നോക്കരുത്. അതിൻ്റെ അർത്ഥം: നീ ഒരു വസ്തുവിലേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ, അത് നശിച്ചുപോകുന്നതാണെന്നും, മുമ്പ് അത് ഇല്ലാതിരുന്നതാണെന്നും ഓർക്കുക. അതിലേക്ക് നോക്കിയ മനുഷ്യരെല്ലാം പോയിമറഞ്ഞു, എന്നാൽ ആ വസ്തു മാത്രം ശേഷിക്കുന്നു (അല്ലെങ്കിൽ മറ്റുള്ളവർക്ക് കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെട്ടു). മുൻഗാമികളിൽ നിന്ന് എത്ര തലമുറകളാണ് ഇത് അനന്തരമായി സ്വീകരിച്ചത്!
നീ സൃഷ്ടികളെ നോക്കുകയാണെങ്കിൽ, അവയുടെ സ്രഷ്ടാവും നിർമ്മാതാവുമായ അല്ലാഹുവിന്റെ പൂർണ്ണമായ കഴിവിലേക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടുന്ന നോട്ടത്തോടെ നോക്കുക. കാരണം, എല്ലാ സൃഷ്ടികളും തങ്ങളുടെ അവസ്ഥ കൊണ്ട് തന്നെ സ്വയം വിളിച്ചുപറയുന്നുണ്ട്—വെളിച്ചം ലഭിച്ച ഹൃദയത്തിന് ഉടമകളും, അല്ലാഹുവിന്റെ പ്രകാശം കൊണ്ട് നോക്കുന്നവരും അത് കേൾക്കുന്നുണ്ട്: “പ്രതാപശാലിയും യുക്തിമാനുമായ അല്ലാഹുവല്ലാതെ യാതൊരു ഇലാഹുമില്ല.”
തുടരും…
