പുല്ലാങ്കുഴലിലെ ഇലാഹി നാദം

സൈനുദ്ദീൻ മന്ദലാംകുന്ന്.

മസ്നവി പരിഭാഷയും വ്യാഖ്യാനവും:
ഉറവിടം തേടുന്ന പ്രണയാതുരമായ പുല്ലാങ്കുഴൽ നാദം: 7

ഉൾക്കാഴ്ചയും അകത്തുറവിയും ലഭിച്ച വ്യക്തിക്ക് അറിയാം, ഈ പുല്ലാങ്കുഴലിന്റെ സങ്കടകരമായ നിലവിളിയും വിലാപവും ആ ആദ്യത്തെ (യഥാർത്ഥ) ഊത്തിൽ നിന്നുതന്നെയാണ് ഉത്ഭവിക്കുന്നത് എന്ന്. അഥവാ ഈ തലയ്ക്കൽ (പുല്ലാങ്കുഴലിലൂടെ/മനുഷ്യനിലൂടെ) കേൾക്കുന്ന ഈ വിലാപവും യാതനയും മറ്റേ അറ്റത്തുനിന്നു (ദിവ്യമായ ഉറവിടത്തിൽ നിന്ന്) തന്നെ ഉണ്ടാകുന്നതാണ് എന്ന് കാഴ്ചശക്തിയും ആത്മീയ തിരിച്ചറിവുമുള്ള ഏതൊരാൾക്കും അറിയാം.

ليك داند هر كه او را منظرست
كاين فغان اين سر هم از آن سرست
But all who have true vision realize
That from that head these cries of this head rise:
എന്നാൽ ഉൾക്കാഴ്ചയും അകത്തുറവിയും ലഭിച്ച വ്യക്തിക്ക് അറിയാം, ഈ പുല്ലാങ്കുഴലിന്റെ സങ്കടകരമായ നിലവിളിയും വിലാപവും ആ ആദ്യത്തെ (യഥാർത്ഥ) ഊത്തിൽ നിന്നുതന്നെയാണ് ഉത്ഭവിക്കുന്നത് എന്ന്.
മൻസർ (منظر): ഇവിടെ ‘കാഴ്ചപ്പാട്’ അല്ലെങ്കിൽ ‘അന്തർദൃഷ്ടി’ (ചക്ഷുസ്സ്) എന്ന അർത്ഥത്തിലാണ് ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നത്. കൈൻ ഫഗാൻ (كاين فغان): അതായത് ഈ വിലാപവും ബഹളവും നിലവിളിയും.
അഥവാ ഈ തലയ്ക്കൽ (പുല്ലാങ്കുഴലിലൂടെ/മനുഷ്യനിലൂടെ) കേൾക്കുന്ന ഈ വിലാപവും യാതനയും മറ്റേ അറ്റത്തുനിന്നു (ദിവ്യമായ ഉറവിടത്തിൽ നിന്ന്) തന്നെ ഉണ്ടാകുന്നതാണ് എന്ന് കാഴ്ചശക്തിയും ആത്മീയ തിരിച്ചറിവുമുള്ള ഏതൊരാൾക്കും അറിയാം.

സാധാരണക്കാരായ ആളുകളുടെ കാഴ്ചപ്പാട് ബാഹ്യമായ കാര്യങ്ങളിൽ മാത്രമായി പരിമിതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; കാര്യങ്ങളുടെ യഥാർത്ഥ കാരണങ്ങളിലേക്ക് അവരുടെ ശ്രദ്ധ എത്തുന്നില്ല. എന്നാൽ ആത്മീയ പാതയിലുള്ളവരുടെ വാക്കുകളെയും ഉപദേശങ്ങളെയും സ്വന്തം വ്യക്തിത്വത്തിലേക്ക് മാത്രം ചാർത്തുന്നത് ശരിയല്ല. അവർ സംസാരിക്കുന്നത് ഇലാഹിയായ പ്രേരണയാലാണ്. ഇതറിയാതെ മൂഢരായ ആളുകൾ വിചാരിക്കുന്നത് പുല്ലാങ്കുഴലിന്റെ താഴത്തെ ദ്വാരത്തിൽ നിന്ന് പുറത്തുവരുന്ന ശബ്ദം വായിക്കുന്നയാളുടേതാണ് എന്നാണ്; എന്നാൽ അത് യഥാർത്ഥ വാദകന്റെ മൂലശബ്ദം നൽകിയ ചലനത്തിന്റെ ഫലമാണെന്ന് അവർ മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല. എന്നാൽ അന്തർദൃഷ്ടിയുള്ള ആത്മീയ ജ്ഞാനികൾക്ക് അറിയാം, പ്രവാചകന്മാരുടെയും ഇലാഹി ദാസന്മാരുടെയും മൊഴികളും ഉപദേശങ്ങളും അല്ലാഹുവിൽ നിന്നുള്ള വെളിപാടുകൾ (വഹ് യ്, ഇൽഹാം) ആണെന്ന്. പരിശുദ്ധ ഖുർആനിൽ പറയുന്നതുപോലെ:
“അവിടുന്ന് സ്വന്തം ഇഷ്ടപ്രകാരമല്ല സംസാരിക്കുന്നത്, അത് അവിടുത്തേക്ക് അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന ദിവ്യസന്ദേശം (വഹ് യ്) മാത്രമാണ്”.
മൗലാനാ ഇസ്മായിൽ മീരഠി(റ) എഴുതുന്നു:
”എന്റെ ശൈഖേ! അങ്ങയുടെ ശബ്ദം ഇലാഹിൽ നിന്നുള്ള ശബ്ദമാണ്, അങ്ങയുടെ മൗനം അല്ലാഹുവിന്റെ രഹസ്യമാണ്. അങ്ങയുടെ ചുണ്ടുകൾ ജീവാമൃതത്തിന്റെ നദിക്കരയാണ്, അങ്ങയുടെ ഓരോ വാക്കും ജീവന്റെ വെള്ളമായിരുന്നു. ഒരു കഥ പോലെ തോന്നിപ്പിച്ച ആ വാക്കുകൾ, യാഥാർത്ഥ്യത്തിൽ അർത്ഥതലങ്ങളുടെ ലോകത്ത് നിന്നുള്ള ഉപഹാരമായിരുന്നു.”
ചുരുക്കത്തിൽ ബാഹ്യമായ ലോകത്തെ മാത്രം കാണുന്ന കണ്ണുകൾക്ക് പുല്ലാങ്കുഴൽ ഒരു ഉണങ്ങിയ മുളന്തണ്ട് മാത്രമാണ്. അതിൽ നിന്ന് പുറത്തുവരുന്ന വിലാപം കേവലം കാറ്റിൻ്റെ ചലനം മാത്രമാണ്. എന്നാൽ ‘മൻസർ’ (അന്തർദൃഷ്ടി/ആത്മീയ കാഴ്ച) ലഭിച്ച പ്രണയിക്ക് (ആശിഖ്) അവിടെ കേൾക്കാൻ കഴിയുന്നത് കേവലമൊരു ഭൗതിക ശബ്ദമല്ല, മറിച്ച് അസൽ (ആദ്യ സ്രോതസ്സ്) ആയ ആത്മാവിൻ്റെ അദൃശ്യമായ വിരഹവിലാപമാണ്.
സ്വൂഫി ചിന്തയിൽ, മനുഷ്യൻ തൻ്റെ യഥാർത്ഥ ഉറവിടമായ ഇലാഹീ സാന്നിധ്യത്തിൽ നിന്നും (ആലമുൽ-അർവാഹ്) വേർപെടുത്തപ്പെട്ട് ഈ ഭൗതിക ലോകമാകുന്ന മരുഭൂമിയിലേക്ക് വലിച്ചെറിയപ്പെട്ടവനാണ്. ആ വേർപാടിൻ്റെ വേദനയാണ് മനുഷ്യൻ്റെ ഉള്ളിലെ ഓരോ തേങ്ങലും. പുല്ലാങ്കുഴലിന്റെ
ദ്വാരങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ ഒഴുകുന്നത് ആത്മാവിന്റെ വിരഹവിലാപമാണ്. പുല്ലാങ്കുഴൽ സ്വയം പാടുന്നില്ല; അത് നിശബ്ദവും ശൂന്യവുമാണ്. അതിൻ്റെ ഉള്ളിലെ ശൂന്യതയിലാണ് ദിവ്യവാദകന്റെ ശ്വാസം വന്ന് നിറയുന്നത്.
പ്രവാചകന്മാരുടെയും പൂർണ്ണരായ മുർശിദുമാരുടെയും (ആത്മീയ വഴികാട്ടികൾ) നാവുകളിൽ നിന്നും വാക്കുകളിൽ നിന്നും പുറത്തുവരുന്നത് ഉപദേശങ്ങളും വിലാപങ്ങളും അനുകമ്പയുമാണ്. അതാണ് പുല്ലാങ്കുഴലിന്റെ ഈ അറ്റത്തുള്ളത്. എന്നാൽ പുല്ലാങ്കുഴലിന്റെ മറ്റേ അറ്റത്തെ ഉറവിടം അഥവാ ആ വിലാപവും വാക്കുകളും ഉത്ഭവിക്കുന്നത് അവരുടെ സ്വാർത്ഥതയിൽ നിന്നോ ഭൗതിക ബുദ്ധിയിൽ നിന്നോ അല്ല, മറിച്ച് പരമാത്മാവിൻ്റെ ദിവ്യമായ പ്രേരണയിൽ (വഹ്‌യ്/ഇൽഹാം) നിന്നാണ്.

دمدمه اين نائ از دمهاے اوست
هاے و هوے روح از هيهات اوست
The flute’s breath comes from His breath, through and through;
The spirit’s yearning comes from His cry, too.
ഈ പുല്ലാങ്കുഴലിൽ (നെയ് – Flute) നിന്ന് ഉയരുന്ന ശബ്ദവും സംഗീതവും അവന്റെ ശ്വാസത്തിൽ നിന്നുണ്ടാകുന്നതാണ്.
മനുഷ്യന്റെ ആത്മാവിലുള്ള ആകുലതകളും അല്ലാഹുവിലേക്ക് മടങ്ങാനുള്ള തീവ്രമായ ആഗ്രഹവും അവന്റെ വിലാപത്തിൽ (വിരഹത്തിൽ) നിന്ന് വരുന്നതാണ്.

ദുംദുമ (دمدمه): മുരശ്/നഗാരയുടെ ശബ്ദം. നയ് (نائ): പുല്ലാങ്കുഴൽ. ഹായ് വ ഹൂ (هاے و هوے): ബഹളവും കോലാഹലവും. ഹൈഹാത് (هيهات): ‘ഹൈഹാത്’ എന്നത് ഒരു മുന്നറിയിപ്പ് പദമാണ്.
ഈ പുല്ലാങ്കുഴലിന്റെ ശബ്ദം ആ യഥാർത്ഥ ഊത്തുകാരന്റെ കാറ്റിൽ നിന്നുള്ളതാണ്. ആത്മാവിന്റെ ആകുലതകളും ബഹളങ്ങളും അവന്റെ ജാഗ്രതാ നിർദ്ദേശങ്ങളിൽ നിന്നുണ്ടാകുന്നതാണ്.
മുകളിൽ പറഞ്ഞ വരിയുടെ തുടർച്ചയാണിത്. ഉൾക്കാഴ്ചയുള്ള വ്യക്തി മനസ്സിലാക്കുന്നത് പുല്ലാങ്കുഴലിന്റെ ശബ്ദം വരുന്നത് ഊതിയ ആളുടെ ശ്വാസവായുവിൽ നിന്നാണെന്നാണ്. ഈ വരിയും അതിന്റെ പൂർത്തീകരണമാണ്. അതായത് പുല്ലാങ്കുഴലിന്റെ ശബ്ദം വാദകന്റെ ശ്വാസത്തിന്റെ ഫലമാണ്. ഇവിടെ പുല്ലാങ്കുഴൽ എന്നത് ഒരു ഉപമ മാത്രമാണ്. യഥാർത്ഥ സന്ദേശത്തിലേക്ക് മടങ്ങിക്കൊണ്ട് മൗലാനാ റൂമി(റ) വ്യക്തമാക്കുന്നത്, മനുഷ്യാത്മാവിലുണ്ടാകുന്ന ചിന്തകളും ഉണർവ്വുകളും ആത്യന്തികവും ഉദാരവുമായ ഇലാഹീ സ്രോതസ്സിൽ നിന്നും അതിന്റെ താക്കീതുകളിൽ നിന്നും ഉത്ഭവിക്കുന്ന ഫലങ്ങളാണെന്നാണ്.

ബാഹ്യമായി നോക്കുമ്പോൾ പുല്ലാങ്കുഴൽ വായിക്കുന്ന ആളിന്റെ വായുടെ ഭാഗത്തുനിന്നാണ് കാറ്റ് കടന്നുപോകുന്നതെന്നും പുല്ലാങ്കുഴലിന്റെ അറ്റത്തുള്ള ദ്വാരത്തിലൂടെയാണ് ശബ്ദം പുറത്തുവരുന്നതെന്നും തോന്നാം. എന്നാൽ പുല്ലാങ്കുഴലിന്റെ ശബ്ദം കേവലം ആ ഉപകരണത്തിൽ നിന്നല്ല വരുന്നത്; മറിച്ച് അതിലേക്ക് ഊതുന്നയാളുടെ ആജ്ഞയും സ്രഷ്ടാവിന്റെ ഇച്ഛയുമാണ് (മശിയ്യത്ത്) എല്ലാറ്റിനും കാരണം.
അതുപോലെതന്നെ മനുഷ്യ ആത്മാവിലുണ്ടാകുന്ന സങ്കടവും അനുരാഗവും ഇലാഹി സന്ദേശങ്ങളുടെയും പ്രബോധനങ്ങളുടെയും അലയടികളാണ്. മനുഷ്യൻ അല്ലാഹുവിൽ നിന്നുള്ള പ്രേരണയാലാണ് സംസാരിക്കുന്നതും വിതുമ്പുന്നതും.

ബാഹ്യമായി നോക്കുമ്പോൾ പുല്ലാങ്കുഴൽ വായിക്കുന്ന ആളിന്റെ വായുടെ ഭാഗത്തുനിന്നാണ് കാറ്റ് കടന്നുപോകുന്നതെന്നും പുല്ലാങ്കുഴലിന്റെ അറ്റത്തുള്ള ദ്വാരത്തിലൂടെയാണ് ശബ്ദം പുറത്തുവരുന്നതെന്നും തോന്നാം. എന്നാൽ പുല്ലാങ്കുഴലിന്റെ ശബ്ദം കേവലം ആ ഉപകരണത്തിൽ നിന്നല്ല വരുന്നത്; മറിച്ച് അതിലേക്ക് ഊതുന്നയാളുടെ ആജ്ഞയും സ്രഷ്ടാവിന്റെ ഇച്ഛയുമാണ് (മശിയ്യത്ത്) എല്ലാറ്റിനും കാരണം.
അതുപോലെതന്നെ മനുഷ്യ ആത്മാവിലുണ്ടാകുന്ന സങ്കടവും അനുരാഗവും ഇലാഹി സന്ദേശങ്ങളുടെയും പ്രബോധനങ്ങളുടെയും അലയടികളാണ്. മനുഷ്യൻ അല്ലാഹുവിൽ നിന്നുള്ള പ്രേരണയാലാണ് സംസാരിക്കുന്നതും വിതുമ്പുന്നതും.
സാധാരണക്കാർ ബാഹ്യകാരണങ്ങളിലേക്ക് മാത്രം നോക്കുകയും, പുല്ലാങ്കുഴലിൽ നിന്ന് പുറത്തുവരുന്ന ശബ്ദം കേവലം ആ ഉപകരണത്തിന്റേതാണെന്ന് കരുതുകയും ചെയ്യുന്നു. എന്നാൽ ആത്മീയ ദൃഷ്ടിയുള്ള ജ്ഞാനികൾ മനസ്സിലാക്കുന്നത് സ്വൂഫികളുടെയും പ്രവാചകന്മാരുടെയും വാക്കുകൾ സ്വന്തം ഇച്ഛയിൽ നിന്നുള്ളതല്ല, മറിച്ച് അല്ലാഹുവിൽ നിന്നുള്ള ദിവ്യസന്ദേശങ്ങളും (വഹ് യ്/ഇൽഹാം) പ്രേരണകളുമാണെന്നാണ്. മനുഷ്യാത്മാവിൽ അനുഭവപ്പെടുന്ന ഇലാഹിനോടുള്ള അനുരാഗം, വിരഹവേദന, വ്യാകുലതകൾ എന്നിവയൊന്നും യാദൃച്ഛികമല്ല; മറിച്ച് അത് സ്രഷ്ടാവ് നൽകുന്ന ജാഗ്രതാ നിർദ്ദേശങ്ങളുടെയും ആത്മീയ ചിന്തകളുടെയും അലയടികളാണ്.
ചരുക്കത്തിൽ പൂർണ്ണ മനുഷ്യൻ ദൈവീക ശ്വാസം നിറച്ച ഒരു ‘പുല്ലാങ്കുഴൽ’ പോലെയാണ്. സ്വന്തമായി ഇച്ഛകളില്ലാത്ത ആ സാന്നിധ്യത്തിൽ നിന്ന് പുറത്തുവരുന്ന ആശയങ്ങളും തേങ്ങലുകളും ഇലാഹിയായ സ്രോതസ്സിലേക്ക് തന്നെയാണ് വിരൽ ചൂണ്ടുന്നത്.
ഒരു പുല്ലാങ്കുഴൽ സ്വന്തമായി ശബ്ദമുണ്ടാക്കുന്നില്ല, അതിൽ കാറ്റ് ഊതുമ്പോഴാണ് സംഗീതം ഉണ്ടാകുന്നത്. അതുപോലെ മനുഷ്യൻ എന്ന വാദ്യോപകരണത്തിലൂടെ ഒഴുകുന്ന ജീവനും സംഗീതവും പ്രണയവുമെല്ലാം ഇലാഹിയായ ദാനമാണ്. ആത്മാവിന്റെ സമസ്ത തുടിപ്പുകളും ഇലാഹി സാന്നിധ്യത്തിൽ നിന്ന് വരുന്നതാണ്.

തുടരും…